അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ ബീജിംഗ് സന്ദർശനത്തെക്കുറിച്ചും, അമേരിക്കയും ചൈനയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മെച്ചപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ആശങ്കപ്പെടുന്ന ഡൽഹിയിലെ നയതന്ത്രജ്ഞർ, ഈ ആഴ്ച ബീജിംഗിൽ ഷി ജിൻപിംഗ് വ്ലാഡിമിർ പുടിനെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. യു.എസും ചൈനയും ചേർന്നുള്ള ഒരു ‘ജി-2’ (G-2) സഖ്യത്തെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും ആകുലപ്പെടുന്നവർ, ചൈനയും റഷ്യയും തമ്മിൽ ആഴത്തിലാകുന്ന പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആകുലപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ തന്ത്രങ്ങളിൽ റഷ്യയ്ക്കുള്ള പ്രധാന സ്ഥാനത്തിന് അനുകൂലമായി പറയുന്ന ഒരു പ്രധാന വാദം, യുറേഷ്യൻ മേഖലയിൽ അതൊരു സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്തുന്ന ശക്തിയാണ് എന്നതാണ്. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ കാൽനൂറ്റാണ്ടിലെ യുറേഷ്യൻ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ മനസ്സിലാകുന്നത് റഷ്യയ്ക്ക് ചൈനയുമായുള്ള ബന്ധം വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ് എന്നാണ് — സാമ്പത്തികവും ഭൗമരാഷ്ട്രീയവുമായ തലങ്ങളിൽ ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ് ചൈന.
ട്രംപിന്റെ ബീജിംഗ് സന്ദർശനം ചൈനയുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ നിന്ന് മാറി ബന്ധങ്ങൾ കൂടുതൽ സുസ്ഥിരമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണെങ്കിൽ, പുടിന്റെ സന്ദർശനം 25 വർഷം മുമ്പ് ഇരുരാജ്യങ്ങളും തമ്മിൽ ആരംഭിച്ച തന്ത്രപരമായ പങ്കാളിത്തം ആഘോഷമാക്കാനുള്ളതാണ്. 2022-ലെ റഷ്യയുടെ ഉക്രെയ്ൻ അധിനിവേശത്തിന് ശേഷം, റഷ്യ ചൈനയെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ബീജിംഗിലേക്കുള്ള ഈ രണ്ട് നേതാക്കളുടെയും സന്ദർശനങ്ങൾ ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?
