ദക്ഷിണേഷ്യൻ, പശ്ചിമേഷ്യൻ, യൂറേഷ്യൻ മേഖലകളിലെ സുരക്ഷാ സമവാക്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റിമറിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് പാകിസ്താൻ, തുർക്കി, സൗദി അറേബ്യ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾ ചേർന്ന് പുതിയൊരു സൈനിക സഖ്യത്തിന് രൂപം നൽകിയിരിക്കുന്നത്. 2025 സെപ്റ്റംബറിൽ റിയാദിൽ വെച്ച് പാകിസ്താനും സൗദിയും ഒപ്പുവെച്ച ചരിത്രപരമായ പ്രതിരോധ കരാറാണ് ഈ ബന്ധത്തിന് അടിത്തറയിട്ടത്. തുടർന്ന് 2026 ഓഗസ്റ്റിൽ നടന്ന ഉച്ചകോടിയിലൂടെ തുർക്കിയെക്കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി ഇതൊരു ത്രിരാഷ്ട്ര അച്ചുതണ്ടായി വികസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. പരസ്പര സുരക്ഷയും പ്രതിരോധവും ഉറപ്പാക്കുന്ന ഈ കരാർ, ഒരു അംഗരാജ്യത്തിനു നേരെയുണ്ടാകുന്ന ആക്രമണത്തെ കൂട്ടായ ആക്രമണമായി കണക്കാക്കുന്ന നാറ്റോ മാതൃകയിലുള്ള വ്യവസ്ഥകളാണ് മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്.

പശ്ചിമേഷ്യയിലെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളും അമേരിക്കയിൽ നിന്നുള്ള സുരക്ഷാ ഉറപ്പുകളിലുണ്ടായ അവിശ്വാസവുമാണ് ഇത്തരമൊരു പുതിയ ചേരി രൂപീകരിക്കാൻ സൗദിയെയും തുർക്കിയെയും പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ഇസ്രായേൽ-ഇറാൻ സംഘർഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച പ്രാദേശിക അസ്ഥിരതയും സമുദ്രവ്യാപാര പാതകളിലുണ്ടായ തടസ്സങ്ങളും സ്വന്തം സുരക്ഷ വർദ്ധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത നിർബന്ധിതമാക്കി. ആണവശേഷിയുള്ള പാകിസ്താനും, വലിയ സൈനിക ശക്തിയായ തുർക്കിയും, ശക്തമായ സാമ്പത്തിക ശേഷിയുള്ള സൗദി അറേബ്യയും ഒന്നിക്കുന്നത് മേഖലയിൽ ഇറാന്റെയും ഇസ്രായേലിന്റെയും സ്വാധീനം ചെറുക്കാനും പുതിയൊരു സുന്നി-ഇസ്ലാമിക അച്ചുതണ്ട് സ്ഥാപിക്കാനും ലക്ഷ്യമിട്ടാണ്.

ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ സഹകരണം ഓരോ പങ്കാളിയുടെയും ആഭ്യന്തര, വിദേശ നയങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുന്നതാണ്. സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി നേരിടുന്ന പാകിസ്താന് ഗൾഫിൽ നിന്നുള്ള സാമ്പത്തിക സഹായവും തുർക്കിയിൽ നിന്നുള്ള അത്യാധുനിക ആയുധ സാങ്കേതികവിദ്യകളും ലഭ്യമാകുന്നു. തുർക്കിക്കാകട്ടെ തങ്ങളുടെ പ്രതിരോധ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു വിപണി കണ്ടെത്താനും ആഗോള സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാനും ഇത് വഴിയൊരുക്കുന്നു. അതേസമയം, തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക കരുത്ത് ഉപയോഗിച്ച് വിദേശ സൈനിക ശേഷികളെ സ്വന്തം പ്രതിരോധത്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ സൗദിക്കും സാധിക്കുന്നു.

ഇത്തരം നീക്കങ്ങൾ ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപരമായ സുരക്ഷയ്ക്കും പരമാധികാരത്തിനും വലിയ ആശങ്കകളാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. പാകിസ്താന് ലഭിക്കുന്ന സൗദി ധനസഹായവും തുർക്കിയുടെ ബെയ്റക്തർ ഡ്രോണുകളും ‘മിൽഗം’ ക്ലാസ് യുദ്ധക്കപ്പലുകളും എഫ്-16 വിമാനങ്ങളുടെ ആധുനികവൽക്കരണവും പാക് സൈന്യത്തിന്റെ പ്രഹരശേഷി ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, അറേബ്യൻ കടലിലും ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലും തുർക്കി നാവികസേനയുടെ സാന്നിധ്യം ശക്തമാകുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ ഊർജ്ജ ഇറക്കുമതിക്കും വിദേശ വ്യാപാര പാതകൾക്കും പുതിയ ഭീഷണിയാകുന്നു. അതിർത്തി കടന്നുള്ള ഭീകരവാദത്തിനെതിരെയോ സൈനിക ഏറ്റുമുട്ടലുകളിലോ ഇന്ത്യ നടത്തുന്ന തിരിച്ചടികൾക്ക് നയതന്ത്രതലത്തിൽ പുതിയ സങ്കീർണ്ണതകൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഈ ത്രിരാഷ്ട്ര സഖ്യത്തിന് കഴിയും.