ലിറ്റിൽട്ടൺ, കൊളറാഡോ: ലോകത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം രാജ്യങ്ങളും കഴിഞ്ഞ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകളായി ഊർജ്ജ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചും ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജ സംവിധാനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ആകുലപ്പെട്ടിരുന്നപ്പോൾ, മെക്സിക്കോ ഈ ഊർജ്ജ പരിവർത്തനത്തിൽ (energy transition) നിന്ന് മാറിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അമേരിക്കയിൽ നടന്ന ‘ഷെയ്ൽ വിപ്ലവം’ (shale revolution) ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വിലകുറഞ്ഞ സ്വാഭാവിക വാതകത്തിന്റെ (natural gas) വൻ ശേഖരം മെക്സിക്കോയ്ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാക്കി.

മറ്റ് പല രാജ്യങ്ങളും ഉയർന്ന ഇന്ധന ബില്ലുകളും വിതരണ ആശങ്കകളും കൊണ്ട് വലഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രധാനമായും പൈപ്പ് ലൈൻ വഴി കുറഞ്ഞ നിരക്കിൽ എത്തിച്ച യു.എസ് ഗ്യാസ് മെക്സിക്കോയ്ക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായി മാറി. പുനരുപയോഗ ഊർജ്ജത്തിലും ബാറ്ററി സംവിധാനങ്ങളിലും വൻ തുക നിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് പകരം, മെക്സിക്കോ തങ്ങളുടെ ഊർജ്ജ സംവിധാനത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും സ്വാഭാവിക വാതകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നിർമ്മിച്ചു.

ഈ തന്ത്രം ഇതുവരെ നന്നായി പ്രവർത്തിച്ചുവെങ്കിലും ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നു: ശതകോടികൾ ലാഭിച്ച ഒരു ബുദ്ധിപരമായ തീരുമാനമായിരുന്നോ അത്, അതോ രാജ്യത്തെ ഒരു പ്രത്യേക ഇന്ധനത്തെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടോ?

ഗ്യാസിനെ വൻതോതിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു

എനർജി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഡാറ്റ പ്രകാരം, മെക്സിക്കോയുടെ മൊത്തം ഊർജ്ജ വിതരണത്തിന്റെ 46 ശതമാനവും സ്വാഭാവിക വാതകമാണ്. സ്വാഭാവിക വാതകം ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ അഞ്ച് രാജ്യങ്ങളിൽ വച്ച് ഗ്യാസിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്ന രാജ്യം മെക്സിക്കോയാണ്. 1990 മുതൽ മെക്സിക്കോയുടെ മൊത്തം ഊർജ്ജ വിതരണത്തിലെ ഗ്യാസിന്റെ പങ്ക്: മെക്സിക്കോയുടെ പ്രധാന ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സ് ഗ്യാസ് ആണ് (മൊത്തം ഊർജ്ജത്തിന്റെ 46%).

2025-ലെ കണക്കനുസരിച്ച്, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഗ്യാസ് ഇറക്കുമതിക്കാരായ ചൈനയിൽ ഇത് 10 ശതമാനവും, ജപ്പാനിലും ദക്ഷിണ കൊറിയയിലും 20 ശതമാനവും, ജർമ്മനിയിൽ 28 ശതമാനവുമാണ്. സ്വാഭാവിക വാതകത്തിന്റെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉൽപ്പാദകരും ഉപഭോക്താക്കളുമായ അമേരിക്കയിൽ മൊത്തം ഊർജ്ജ വിതരണത്തിലെ ഗ്യാസിന്റെ പങ്ക് 35 ശതമാനത്തോളമാണ്. പ്രധാന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിൽ ഗ്യാസിനെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ഊർജ്ജ സംവിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മെക്സിക്കോയുടേത് എന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പ്രധാന ഗ്യാസ് ഇറക്കുമതി രാജ്യങ്ങളിലെ മൊത്തം ഊർജ്ജ വിതരണത്തിലെ ഗ്യാസിന്റെ പങ്ക്: പ്രധാന ഗ്യാസ് ഇറക്കുമതിക്കാരിൽ സ്വാഭാവിക വാതകത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്നത് മെക്സിക്കോയാണ്. മെക്സിക്കോയുടെ സ്വന്തം ഗ്യാസ് ഉൽപ്പാദനം വർഷങ്ങളായി കുറഞ്ഞുവരികയും 2000 മുതൽ രാജ്യം ഒരു വലിയ ഇറക്കുമതിക്കാരനായി മാറുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ യു.എസ് ഷെയ്ൽ ഗ്യാസിന്റെ എളുപ്പത്തിലുള്ള ലഭ്യത ഇത്തരം ആശ്രിതത്വത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടാകുന്ന അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തെ സംരക്ഷിച്ചു.

ക്ഷാമം നേരിടേണ്ടി വരികയോ വിലകൂടിയ എൽ.എൻ.ജി (LNG) വാങ്ങാൻ മത്സരിക്കേണ്ടി വരികയോ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, അതിർത്തി കടന്നെത്തുന്ന വിലകുറഞ്ഞ ഇന്ധനം വൻതോതിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ മെക്സിക്കോയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞു. യു.എസ് ഗ്യാസ് എന്നെന്നും സമൃദ്ധമായും കുറഞ്ഞ നിരക്കിലും ലഭ്യമാകുമെന്ന ധാരണയിലാണ് മെക്സിക്കോയുടെ ഊർജ്ജ സംവിധാനം കെട്ടിപ്പടുത്തിരിക്കുന്നത്.

വൈകിയെത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ

വർഷങ്ങളായി ആ ധാരണ തികച്ചും ന്യായമാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, വിലകുറഞ്ഞ ഊർജ്ജം അതിന്റേതായ രീതിയിലുള്ള ഒരു ബലഹീനത സൃഷ്ടിക്കും. കാരണം ഇത് ഊർജ്ജ വൈവിധ്യവൽക്കരണത്തിന്റെ അടിയന്തിരാവസ്ഥയെ കുറയ്ക്കുകയും ഗ്യാസ് വിലയിലുണ്ടാകുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള വർദ്ധനവിൽ നിന്നും വിതരണ തടസ്സങ്ങളിൽ നിന്നും സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മെക്സിക്കോ സമീപകാലത്ത് തങ്ങളുടെ ഗ്യാസ് ആശ്രിതത്വം വർദ്ധിപ്പിക്കുക മാത്രമേ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഓരോ പുതിയ ഗ്യാസ് അധിഷ്ഠിത വൈദ്യുതി നിലയവും ഭാവിയിലും ഗ്യാസ് വിലക്കുറവിൽ ലഭ്യമാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. ഉത്പാദന സ്രോതസ്സ് അനുസരിച്ചുള്ള മെക്സിക്കോയുടെ വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദന ശേഷി: 2000 മുതൽ മെക്സിക്കോയുടെ ഉൽപ്പാദന ശേഷിയിൽ സ്വാഭാവിക വാതകത്തിന്റെ പങ്ക് ഇരട്ടിയായി.

അതുകൊണ്ടാണ് മെക്സിക്കോ ഇന്ന് നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളി മറ്റ് പല രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുന്നത്. ഒരു ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനല്ല, മറിച്ച് പതിറ്റാണ്ടുകളുടെ ഊർജ്ജ സമൃദ്ധി സൃഷ്ടിച്ച അശ്രദ്ധ ഒഴിവാക്കാനാണ് മെക്സിക്കോ ശ്രമിക്കേണ്ടത്.

വഴിയടഞ്ഞ അവസ്ഥ

ഊർജ്ജ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നവയാണ്. പവർ പ്ലാന്റുകളും പൈപ്പ് ലൈനുകളും പതിറ്റാണ്ടുകളോളം പ്രവർത്തിക്കുകയും ദേശീയ ഊർജ്ജ സംവിധാനങ്ങളുടെ സ്ഥിരമായ ഘടകങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്യും. തൽഫലമായി, ഭാവി തലമുറകളെ സ്വാഭാവിക വാതകത്തിന്റെ ലഭ്യതയെയും താങ്ങാനാവുന്ന വിലയെയും കുറിച്ചുള്ള ധാരണകളിൽ മെക്സിക്കോ തളച്ചിടുകയാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ആ ധാരണകൾ കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മ പരിശോധന അർഹിക്കുന്നു.

യു.എസ് ഇപ്പോഴും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വാഭാവിക വാതക ഉത്പാദകരായി തുടരുന്നു, സമീപഭാവിയിലൊന്നും അവിടെ വിതരണ ക്ഷാമം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഷെയ്ൽ യുഗത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് പോലെ ഗ്യാസ് ഇത്രയും വിലകുറഞ്ഞതായി തുടരുമോ എന്നത് തീർച്ചയില്ല. വരും കാലങ്ങളിൽ വില വർദ്ധിക്കാനുള്ള സാധ്യതകളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്ന ചില സൂചനകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്.

ആദ്യത്തേത് യു.എസ് എൽ.എൻ.ജി (LNG) കയറ്റുമതിയുടെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വികാസമാണ്.

യു.എസ് സ്വാഭാവിക വാതക വിതരണവും ആവശ്യകതയുടെ സ്രോതസ്സുകളും: 2026-ൽ യു.എസ് സ്വാഭാവിക വാതക വിതരണം എക്കാലത്തെയും ഉയർന്ന നിരക്കിലെത്തി, ഒപ്പം ആവശ്യകതയും വർദ്ധിച്ചു.

ഓരോ പുതിയ കയറ്റുമതി ടെർമിനലും യു.എസ് ഉത്പാദകർക്ക് ഉയർന്ന വിലയുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര വിപണികളിലേക്ക് കൂടുതൽ പ്രവേശനം നൽകുന്നു. വലിയ അളവിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ വിദേശത്തേക്ക് വിൽക്കുമ്പോൾ, പ്രാദേശിക വിതരണത്തേക്കാൾ ആഗോള ആവശ്യകതയാൽ ആഭ്യന്തര ഗ്യാസ് വില നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങും.

യു.എസ് എനർജി ഇൻഫർമേഷൻ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷന്റെ (EIA) കണക്കനുസരിച്ച്, യു.എസ് എൽ.എൻ.ജി കയറ്റുമതി 2025-ൽ പ്രതിദിനം ശരാശരി 15 ശതകോടി ക്യുബിക് ഫീറ്റായിരുന്നു, ഇത് 2040 ഓടെ പ്രതിദിനം 27 ശതകോടി ക്യുബിക് ഫീറ്റായി ഉയരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

അതേസമയം, ഡാറ്റാ സെന്ററുകൾ, വ്യാവസായിക സൗകര്യങ്ങൾ, പുതിയ ഗ്യാസ് അധിഷ്ഠിത പവർ പ്ലാന്റുകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നും യു.എസ് ഗ്യാസ് ആവശ്യകത വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

രണ്ടാമത്തെ അപകടസാധ്യത, ഭാവിയിലെ ഉൽപ്പാദന വളർച്ച മുൻകാലങ്ങളിലേതിനേക്കാൾ മന്ദഗതിയിലാകാം എന്നതാണ്.

കഴിഞ്ഞ ഒരു പതിറ്റാണ്ടിൽ ഷെയ്ൽ വിപ്ലവം വലിയ നേട്ടങ്ങൾ നൽകിയെങ്കിലും, ഉത്പാദകർ തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയുള്ള മേഖലകൾ കടന്നുപോകുന്നതിനാൽ ആ വേഗത നിലനിർത്തുന്നത് പ്രയാസകരമായേക്കാം.

2040 വരെ യു.എസ് ഉണങ്ങിയ ഗ്യാസ് (dry gas) ഉത്പാദനം തുടരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഷെയ്ൽ വിപ്ലവത്തിന്റെ സമയത്ത് കണ്ടതിനേക്കാൾ വളരെ മന്ദഗതിയിലായിരിക്കും ഇത്.

ശക്തമായ ആവശ്യകതയുടെയും മന്ദഗതിയിലുള്ള വിതരണ വളർച്ചയുടെയും സംയോജനം ഒരു ക്ഷാമത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ഉയർന്ന വിലയ്ക്കുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഷെയ്ൽ ചൂതാട്ടം

വടക്കേ അമേരിക്കയിലുടനീളം ഗ്യാസ് വില ഗണ്യമായി ഉയർന്നാൽ, മെക്സിക്കോയുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ വേഗത്തിൽ അനുഭവപ്പെടും.

ഉയർന്ന ഇന്ധനച്ചെലവ് വൈദ്യുതി വിലയെയും വ്യവസായ പ്രവർത്തനച്ചെലവുകളെയും ഗാർഹിക ഊർജ്ജ ബില്ലുകളെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കും.

വിലകുറഞ്ഞ സ്വാഭാവിക വാതകത്തിൽ നിന്ന് വളരെയധികം പ്രയോജനം നേടിയ ഒരു രാജ്യത്തിന്, തങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരേക്കാൾ കൂടുതൽ ഗ്യാസ് വിലക്കയറ്റത്തിന് ഇരയായി എന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം.

ഈ സാധ്യത മെക്സിക്കോയുടെ നയരൂപീകരണക്കാർക്ക് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

സ്വാഭാവിക വാതകത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ള മെക്സിക്കോയുടെ നയം ഒരു തെറ്റായ തീരുമാനമായിരുന്നില്ല. അത് അന്നത്തെ സാഹചര്യങ്ങളോടുള്ള ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രതികരണമായിരുന്നു.

പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ, സമൃദ്ധിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന തന്ത്രങ്ങൾ ആ സമൃദ്ധി തുടരുമെന്ന് കരുതുന്നു, അത് ഊർജ്ജ സുരക്ഷയുമായും കാർബൺ മലിനീകരണം കുറയ്ക്കുന്നതുമായും (decarbonisation) ബന്ധപ്പെട്ട കഠിനമായ തീരുമാനങ്ങൾ നീട്ടിവെക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ ആ തീരുമാനങ്ങൾ വീണ്ടും മുന്നിലേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

വരും പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ യു.എസ് ഗ്യാസ് സമൃദ്ധമായും കുറഞ്ഞ നിരക്കിലും ലഭ്യമാവുകയാണെങ്കിൽ, ഊർജ്ജ പരിവർത്തനത്തിലേക്കുള്ള മെക്സിക്കോയുടെ വൈകിയുള്ള വരവ് അനാവശ്യ ചെലവുകൾ ഒഴിവാക്കിയതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായി തോന്നാം.

എന്നാൽ എൽ.എൻ.ജി കയറ്റുമതി വികസിക്കുകയും ഉൽപ്പാദന വളർച്ച മന്ദഗതിയിലാകുകയും ചെയ്യുന്നതിനനുസരിച്ച് നോർത്ത് അമേരിക്കൻ ഗ്യാസ് വില ഉയരാൻ തുടങ്ങിയാൽ, മെക്സിക്കോയുടെ ജാഗ്രത യഥാർത്ഥത്തിൽ കടുത്ത ആശ്രിതത്വമായിരുന്നുവെന്ന് തെളിഞ്ഞേക്കാം.