ചായ എന്നത് വെറുമൊരു പാനീയം മാത്രമല്ല. ചിലപ്പോൾ അത് ഒരു കപ്പിൽ മുക്കിിയെടുത്ത സംസ്കാരമാണ്; മറ്റു ചിലപ്പോൾ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം തിരുത്തിക്കുറിച്ച വിപ്ലവവുമാണ്. എങ്കിലും, ഒരു ചൂടുള്ള ചായ കുടിച്ച് രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കുന്ന നമ്മളിൽ എത്രപേർക്കറിയാം, ഈ ലോകത്ത് സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ പലമടങ്ങ് വിലപിടിപ്പുള്ള ഒരു ചായയുണ്ടെന്ന്?

‘ദാ ഹോങ് പാഓ’ (Da Hong Pao) എന്നാണ് ഈ ചായയുടെ പേര്. ഭൂമിയിലെ ഏറ്റവും അപൂർവ്വവും വിലയേറിയതുമായ ചായകളിൽ ഒന്നാണിത്. ചൈനയിലെ ഫുജിയാൻ പ്രവിശ്യയിലുള്ള വൂയി (Wuyi) മലനിരകളിലെ പാറക്കെട്ടുകളിലാണ് ഇത് വിളയുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരു കപ്പ് ചായയ്ക്ക് ലക്ഷങ്ങൾ വിലവരും. “ഒരു യാചകന്റെ രൂപവും, ചക്രവർത്തിയുടെ വിലയും, ബുദ്ധന്റെ ഹൃദയവുമുള്ള ചായ” എന്നാണ് പ്രാദേശിക ചായ നിർമ്മാതാക്കൾ ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.

20 ഗ്രാമിന് 25 ലക്ഷം രൂപ

ചായ കുടിക്കുന്നത് ഒരു കലയായി കാണുന്ന ചൈനയിൽ പോലും, ദാ ഹോങ് പാഓയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നടക്കുന്ന ലേലങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതാണ്. 2002-ൽ വെറും 20 ഗ്രാം ദാ ഹോങ് പാഓ ചായപ്പൊടി വിറ്റുപോയത് 1,800,000 യുവാനാണ് (ഇന്നത്തെ കണക്കനുസരിച്ച് ഏകദേശം 25.45 ലക്ഷം രൂപ). അതായത് ഒരു ഗ്രാം ചായയിലയ്ക്ക് ഏതാണ്ട് 1.27 ലക്ഷം രൂപ!

ഇതിന്റെ മൂല്യം സ്വർണ്ണവിലയേക്കാൾ എത്രയോ മുകളിലാണ്. യഥാർത്ഥ ദാ ഹോങ് പാഓ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പാത്രം ചായ തിളപ്പിക്കാൻ 10,000 ഡോളറിലധികം (ഏകദേശം 8 ലക്ഷത്തിലധികം രൂപ) ചെലവ് വരും. ഈ അപൂർവ്വ ചായ ശേഖരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന അതിസമ്പന്നരായ ആളുകൾക്കായി ചൈനയിൽ പ്രത്യേക ബ്രോക്കർമാർ വരെയുണ്ട്.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതിന് ‘ദാഹോങ്പാഓ’ എന്ന പേരു വന്നത്?

ഈ ചായയുടെ പേരിന് പിന്നിൽ ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്. ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ ദാ ഹോങ് പാഓ എന്നാൽ “വലിയ ചുവന്ന വസ്ത്രം” (Big Red Robe) എന്നാണ് അർത്ഥം.

കഥകൾ അനുസരിച്ച്, ഒരുകാലത്ത് ചൈനീസ് ചക്രവർത്തിയുടെ കഠിനമായ രോഗം ഈ ചായ കുടിച്ചതിലൂടെ അത്ഭുതകരമായി ഭേദമായി. ഇതിനോടുള്ള നന്ദിസൂചകമായി, മലയിടുക്കുകളിൽ വളരുന്ന ആ ചായച്ചെടികൾക്ക് ചുറ്റും വലിയ ചുവന്ന രാജകീയ വസ്ത്രങ്ങൾ പുതപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഉത്തരവിട്ടു. അങ്ങനെയാണ് ഈ പേരും ഇതിന്റെ പിന്നിലെ നിഗൂഢതയും നിലവിൽ വന്നത്.

വൂയി മലനിരകളിലെ കുത്തനെയുള്ള ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് പാറയിടുക്കുകളിലാണ് ഈ യഥാർത്ഥ ചെടികൾ വളരുന്നത്. കനത്ത മഴ പെയ്യുമ്പോൾ പാറകളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ധാതുക്കൾ നിറഞ്ഞ വെള്ളമാണ് ഈ ചെടികൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. ഈ ധാതുക്കളാണ് ദാ ഹോങ് പാഓയ്ക്ക് ഇത്രയധികം ആഴമേറിയ രുചിയും സുഗന്ധവും നൽകുന്നതെന്ന് ചായ വിദഗ്ദ്ധർ പറയുന്നു.

ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചായമോഷണം

ദാ ഹോങ് പാഓയുടെ കഥ ചൈനയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക മോഹങ്ങളുമായി ഇതിന് ബന്ധമുണ്ട്.

1849-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ റോബർട്ട് ഫോർച്യൂൺ അതീവ രഹസ്യമായി വൂയി മലനിരകളിലേക്ക് ഒരു ദൗത്യത്തിനായി യാത്ര തിരിച്ചു. അക്കാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ചായയോടുള്ള ഭ്രമം അവർക്ക് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യത വരുത്തിവെച്ചിരുന്നു; കാരണം ചൈന മാത്രമായിരുന്നു ചായയുടെ ഒരേയൊരു സ്രോതസ്സ്. ഇതിന് പകരമായി ചൈനയ്ക്ക് നൽകാൻ ബ്രിട്ടന്റെ പക്കൽ കാര്യമായി ഒന്നുമില്ലാതിരുന്നത് വലിയൊരു വ്യാപാര അസന്തുലിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഇതിനുള്ള പരിഹാരമായി ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി കണ്ടെത്തിയ വഴി ലളിതമായിരുന്നു: ചൈനയുടെ ചായച്ചെടികളും അതിന്റെ നിർമ്മാണ രഹസ്യങ്ങളും മോഷ്ടിക്കുക.

ഇതിനുമുമ്പ് നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗുവാങ്‌ഡോങ്ങിൽ നിന്ന് കടത്തിയ വിത്തുകൾ ഇന്ത്യയിൽ ശരിയായി വളർന്നില്ല, അതേസമയം ഇന്ത്യയിലെ പ്രാദേശിക ചായയിനങ്ങൾക്ക് ബ്രിട്ടീഷുകാർ ആഗ്രഹിച്ച രുചിയുണ്ടായിരുന്നതുമില്ല. അങ്ങനെയാണ് ചൈനയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ചായ തേടി ഫോർച്യൂൺ പുറപ്പെടുന്നത്.

ചൈനീസ് വേഷം ധരിച്ചും, മുടി പ്രാദേശിക ശൈലിയിലാക്കിയും വിദേശികൾക്ക് പ്രവേശനമില്ലാത്ത പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം സഞ്ചരിച്ചു. അവിടുത്തെ പുരാതനമായ തിയാൻസിൻ യോംഗ്ലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ താമസിച്ച്, ബുദ്ധ സന്യാസിമാരുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ചായ വിത്തുകളും തൈകളും കൃഷിരീതികളും രഹസ്യമായി ശേഖരിച്ചത്.

അങ്ങനെ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ചെടികളാണ് ഒടുവിൽ ഇന്ത്യയിലെത്തിക്കുകയും ഇവിടുത്തെ പ്രാദേശിക ഇനങ്ങളുമായി സങ്കരവർഗ്ഗം (crossbreed) ചെയ്യുകയും ചെയ്തത്. ആധുനിക ഇന്ത്യൻ ചായ വ്യവസായത്തിന്റെ വേരുകൾ ഈ കടൽ കടന്നുവന്ന ചെടികളിലാണ് കിടക്കുന്നത്. ഫോർച്യൂൺ വിത്തുകൾ മോഷ്ടിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചെങ്കിലും, ചായ നിർമ്മാണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കല പഠിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രാദേശിക ചായ വിദഗ്ദ്ധരെത്തന്നെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു എന്നാണ് ചൈനീസ് സന്യാസിമാർ പിന്നീട് അവകാശപ്പെട്ടത്.

മാവോയും സന്യാസിമാരും സൈനികകാവലും

ക്രിസ്തുവർഷം 827-ൽ സ്ഥാപിതമായ തിയാൻസിൻ യോംഗ്ലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭൂമിയിലായിരുന്നു ദാ ഹോങ് പാഓയുടെ യഥാർത്ഥ തായ്‌ച്ചെടികൾ (mother bushes) നിന്നിരുന്നത്. 1958-ൽ മാവോ സെതൂങ്ങിന്റെ ഭരണകാലത്ത് സന്യാസിമാർക്ക് ഈ ആശ്രമം വിട്ടുപോകേണ്ടി വന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം അവർ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും ക്ഷേത്രം തകർന്നുപോയിരുന്നു.

പിന്നീട് ചൈനീസ് സർക്കാർ ഈ ചായച്ചെടികളുടെ സംരക്ഷണം ഏറ്റെടുത്തു. ഇതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വളരെ കുറഞ്ഞ അളവിലുള്ള ചായപ്പൊടി ഉയർന്ന സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കായി മാറ്റിവെച്ചു. ഈ ചെടികൾക്ക് കാവൽ നിൽക്കാൻ സായുധരായ സൈനികരെപ്പോലും നിയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നത് ഇതിന്റെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഇന്ന് വിൽക്കപ്പെടുന്ന ചായ യഥാർത്ഥമല്ല

ഇന്ന് വൂയിഷാൻ സന്ദർശിക്കുന്നവർക്ക് ഏത് ചായക്കടയിൽ നിന്നും ‘ദാ ഹോങ് പാഓ’ എന്ന ലേബലിലുള്ള ചായ വാങ്ങാൻ കിട്ടും. ചില ഇനങ്ങൾക്ക് ഒരു കിലോയ്ക്ക് 100 ഡോളർ (ഏകദേശം 8000 രൂപ) മാത്രമാണ് വില.

എന്നാൽ ഇവയൊന്നും യഥാർത്ഥ തായ്‌ച്ചെടികളിൽ നിന്ന് വിളവെടുത്തവയല്ല. യഥാർത്ഥ ചെടികളിൽ നിന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി ക്ലോണിംഗ് വഴി ഉത്പാദിപ്പിച്ച രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ തലമുറയിൽപ്പെട്ട ചെടികളിൽ നിന്നാണ് ഇവ ലഭിക്കുന്നത്. ഇവയുടെ രുചിയും മികച്ചതാണെങ്കിലും, യഥാർത്ഥ ചായ പ്രേമികളുടെ ഇടയിൽ പഴയ പ്രൗഢി ഇവയ്ക്കില്ല.

ലോകത്തിന് ഇനി ഒരിക്കലും രുചിക്കാൻ കഴിയാത്ത ചായ

വൂയിഷാനിലെ പാറക്കെട്ടുകളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു വളരുന്ന യഥാർത്ഥ ദാ ഹോങ് പാഓ ചെടികൾക്ക് 350 വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് അവയുടെ കൊമ്പുകൾ ഇപ്പോൾ ഉണങ്ങി ജീർണ്ണാവസ്ഥയിലാണ്.

ഇത് കണക്കിലെടുത്ത് ചൈനീസ് സർക്കാർ ചരിത്രപരമായ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. 2005-ൽ ഈ തായ്‌ച്ചെടികളിൽ നിന്ന് അവസാനമായി ചായയിലകൾ വിളവെടുത്തു. ഇനി മേലിൽ ഈ ചെടികളിൽ നിന്ന് ഇലകൾ നുള്ളില്ലെന്ന് അധികൃതർ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

എല്ലാ വർഷവും മേയ് 1-ന് ഈ പുരാതന ചെടികൾക്ക് മുന്നിൽ ഇന്നും ചടങ്ങുകൾ നടക്കാറുണ്ട്. ചുവന്ന പരവതാനികൾ വിരിച്ച്, പരമ്പരാഗത വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്ത്രീകൾ ചക്രവർത്തിയുടെ ഐതിഹ്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ആചാരങ്ങൾ നടത്തുമെങ്കിലും ഇലകളിൽ തൊടാറില്ല. ആ ചെടികൾക്ക് ഇപ്പോൾ എന്നെന്നേക്കുമായി വിശ്രമം നൽകിയിരിക്കുകയാണ്.

അതായത്, യഥാർത്ഥ ദാ ഹോങ് പാഓ ചായപ്പൊടിയുടെ ഏതാനും ഗ്രാമുകൾ മാത്രമാണ് ഇന്ന് ലോകത്ത് അവശേഷിക്കുന്നത്; അതാകട്ടെ സമ്പന്നരായ ചായ ശേഖരക്കാരുടെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ വർഷം കഴിയുന്തോറും ഇതിന്റെ മൂല്യം ഉയർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.

ഭാവിയിൽ ഇത് ഒരു കഥയായി മാത്രം അവശേഷിച്ചേക്കാം—സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ വിലയുള്ള, വൈരത്തോളം പ്രിയപ്പെട്ട, ലോകത്തിന് ഇനി ഒരിക്കലും രുചിക്കാൻ കിട്ടാത്ത ഏറ്റവും അപൂർവ്വമായ പാനീയത്തിന്റെ കഥ!