ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഏലൂരുവിൽ 1934-ൽ ജനിച്ച ഡോ. സൂരി ശ്രീമതി, തന്റെ 92-ാം വയസ്സിലും പ്രസവമെടുത്തും രോഗികളെ ശുശ്രൂഷിച്ചും മാതൃകയാവുകയാണ്. കുട്ടിക്കാലത്ത് സഹോദരങ്ങളെ വസൂരിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച ഡോക്ടർമാരെ കണ്ടാണ് അവർക്ക് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തോടുള്ള താൽപ്പര്യമുണ്ടാകുന്നത്. അക്കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ വൈദ്യശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നതിനെതിരെ സമൂഹത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക ചിന്തകളെയും കുടുംബം നേരിട്ട സാമൂഹിക ഒറ്റപ്പെടുത്തലുകളെയും മാതാപിതാക്കളുടെ പിന്തുണയോടെ അവർ അതിജീവിച്ചു. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മൂലം ആകാശവാനിയിൽ റേഡിയോ നാടകങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചാണ് അവർ എംബിബിഎസ് പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയത്. തുടർന്ന് 1965-ൽ ഒസ്മാനിയ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഗൈനക്കോളജിയിൽ എംഡിയും കരസ്ഥമാക്കി.
കരിയറിന്റെ തുടക്കകാലത്ത് സംഘറെഡ്ഡി സർക്കാർ ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച്, സൗകര്യക്കുറവുകൾക്കിടയിലും 14 വയസ്സുള്ള ഗർഭിണിയായ പെൺകുട്ടിക്ക് തനിച്ച് സിസേറിയൻ നടത്തേണ്ടി വന്ന ആ അനുഭവം അവരുടെ പിൽക്കാല ജീവിതത്തെ വലിയ രീതിയിൽ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഹൈദരാബാദിലെ വിവിധ ആശുപത്രികളിലും മെഡിക്കൽ കോളേജുകളിലും സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുള്ള അവർ, വിരമിക്കലിനു ശേഷവും തന്റെ സേവനം തുടരുകയാണ്. പ്രദേശത്തെ ഗർഭിണികൾക്ക് ചികിത്സയ്ക്കായി ദൂരെ പോകേണ്ടിരരുത് എന്ന ചിന്തയോടെയാണ് അവർ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ സ്വന്തം ക്ലിനിക്കിൽ രോഗികളെ കാണുന്നത്.
വ്യക്തിജീവിതത്തിൽ വിവാഹം കഴിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അവർ സ്വയം തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു; തന്റെ തൊഴിലിനെ പൂർണ്ണമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പങ്കാളിയെ കണ്ടെത്താൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. ശ്രീമതിയുടെ കൈകളിലൂടെ പിറന്നുവീണ മൂന്ന് തലമുറകളിലെ കുട്ടികൾ ഇന്നും അവരെ കാണാനെത്തുന്നു എന്നത് അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷമാണ്. പുലർച്ചെ 5.30-ന് യോഗയുമായി ദിനചര്യകൾ ആരംഭിക്കുന്ന ഡോക്ടർ ശ്രീമതി, കാർ സ്വയം ഡ്രൈവ് ചെയ്താണ് ആശുപത്രികളിലേക്കും ക്ലിനിക്കിലേക്കുമുള്ള യാത്രകൾ നടétുന്നത്. ചികിത്സ എന്നത് ജോലിയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ നിയോഗമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ ‘തലമുറകളുടെ അമ്മ’ ഇനിയും വിശ്രമമില്ലാതെ കർമ്മരംഗത്ത് തുടരുകയാണ്.
