ഏഷ്യയുടെ ജലഗോപുരം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഹിമാലയൻ മലനിരകൾ തന്ത്രപ്രധാനവും എന്നാൽ ഗുരുതരമായ ഭീഷണികൾ നേരിടുന്നതുമായ ഒന്നാണ്. ലോകത്തിലെ മൂന്നാം ധ്രുവമെന്ന പദവിയുള്ള ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ വ്യാപ്തി കേരളത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തൃതിയേക്കാൾ കൂടുതലാണ്. ഭൂട്ടാൻ, നേപ്പാൾ, ഇന്ത്യ, പാക്കിസ്ഥാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലായി ആയിരക്കണക്കിന് മഞ്ഞുമലകൾ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇവയിൽ വളരെ കുറഞ്ഞ ഇടങ്ങളിൽ മാത്രമേ നിലവിൽ കൃത്യമായ നിരീക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ. ആൽപ്സ് പർവതനിരകളിലെ ഭൂരിഭാഗം മഞ്ഞുപാളികളും നിരീക്ഷണത്തിലായിരിക്കെ, ഹിമാലയത്തിൽ വളരെ ചെറിയൊരു ശതമാനം ഭാഗം മാത്രമാണ് പഠനവിധേയമാകുന്നത്. എത്തിപ്പെടാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടും കഠിനമായ കാലാവസ്ഥയുമാണ് ഇവിടെ ശാസ്ത്രീയ നിരീക്ഷണം നടത്തുന്നതിന് പ്രധാന തടസ്സമാകുന്നത്.
കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കാരണം മഞ്ഞുമലകൾ ഉരുകുന്നതും മഞ്ഞുതടാക വിസ്ഫോടനങ്ങൾ വർധിക്കുന്നതും താഴ്വരകളിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വലിയ ഭീഷണിയുയർത്തുന്നുണ്ട്. ഇത്തരം പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കാനും പ്രതിരോധിക്കാനും സാറ്റലൈറ്റ് സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കൊപ്പം നേരിട്ടുള്ള പഠനങ്ങളും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. അതിനാൽ, മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാനുള്ള ഏർലി വാണിങ് സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെടുത്താനും അപകടസാധ്യതയുള്ള മേഖലകൾ മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രതിരോധ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കാനും ദേശീയ ദുരന്ത നിവാരണ അതോറിറ്റിയും കേന്ദ്ര ജലകമ്മീഷനും പദ്ധതികൾ തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ, വൻകിട രാജ്യങ്ങളുടെ കാർബൺ വമനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം നൽകുന്നതിനെച്ചൊല്ലി ആഗോളതലത്തിൽ വിവിധ വാദപ്രതിവാദങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
