വയസ്സ് കൂടുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ പേശികളുടെ ബലം കുറയുകയും സന്ധികളുടെ ചലനം പ്രയാസകരമാവുകയും ചെയ്യുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഇതുമൂലം നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടാനും ശരീരത്തിന്റെ തുലനാവസ്ഥ (ബാലൻസ്) നഷ്ടപ്പെടാനും സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം പ്രയാസങ്ങൾ മറികടന്ന് മുതിർന്ന പൗരന്മാർക്ക് സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാനുള്ള ശാരീരിക പ്രാപ്തിയും സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകുന്നതിൽ ഫിസിയോതെറപ്പി വളരെ വലിയ പങ്കുവഹിക്കുന്നുണ്ട്.
പ്രായമായവരിൽ വീഴ്ചയും അതുകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന പരിക്കുകളും സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന ഒന്നാണ്. കാഴ്ചക്കുറവ്, സന്ധികളുടെ കടുപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ ചില മരുന്നുകളുടെ ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന തലകറക്കം എന്നിവയൊക്കെ വീഴ്ചയ്ക്ക് കാരണമാകാം. ഇത് ഇടുപ്പിലോ കൈകാലുകളിലോ ഒടിവുകൾ ഉണ്ടാക്കാനും നടപ്പ് പൂർണ്ണമായി തടസ്സപ്പെടാനും ഇടയാക്കും. എന്നാൽ ഒരു അപകടം സംഭവിച്ച ശേഷമുള്ള ചികിത്സ മാത്രമായി ഫിസിയോതെറപ്പിയെ കാണരുത്. കൃത്യമായ ബാലൻസ് പരിശീലനവും പേശികളെ ബലപ്പെടുത്തുന്ന വ്യായാമങ്ങളും വഴി ഇത്തരം വീഴ്ചകൾ മുൻകൂട്ടി തടയാൻ സാധിക്കും.
എല്ലാ വ്യക്തികളുടെയും ശാരീരികാവസ്ഥ ഒരുപോലെയല്ലാത്തതിനാൽ വ്യായാമങ്ങളും വ്യക്തിഗതമായിരിക്കണം. മുട്ടുവേദനയുള്ളവരും ഹൃദയസംബന്ധമായ അസുഖമുള്ളവരും ചെയ്യേണ്ട രീതികൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. അതുപോലെ തന്നെ സ്ട്രോക്ക് (പക്ഷാഘാതം), പാർക്കിൻസൺസ്, അല്ലെങ്കിൽ ശസ്ത്രക്രിയ കഴിഞ്ഞവർ എന്നിവർക്കായി പ്രത്യേകം പുനരധിവാസ രീതികൾ ആവശ്യമാണ്. അതിനാൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ നിലവിലെ ആരോഗ്യനിലയും പേശീബലവും വിലയിരുത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ വ്യായാമങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കാവൂ. വലിയ അസുഖങ്ങൾ ഉള്ളവരും ശസ്ത്രക്രിയ കഴിഞ്ഞവരും ഡോക്ടറുടെയോ ഫിസിയോതെറപ്പിസ്റ്റിന്റെയോ നിർദ്ദേശപ്രകാരം മാത്രം വ്യായാമം ആരംഭിക്കുക.
മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായമില്ലാതെ കുളിക്കുക, വസ്ത്രം ധരിക്കുക, ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, നടക്കുക തുടങ്ങിയ ദൈനംദിന കാര്യങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നത് പ്രായമായവരിൽ വലിയ ആത്മവിശ്വാസവും സന്തോഷവും നൽകുന്നു. ഇത്തരം പ്രാഥമിക കാര്യങ്ങൾ തനിയെ ചെയ്യാനും, അവരെ കൂടുതൽ സജീവവും സ്വതന്ത്രരുമായി നിലനിർത്താനും ഫിസിയോതെറപ്പി അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.
