കെ.എസ്. ശബരിനാഥൻ തന്റെ ലേഖനത്തിൽ ടാറ്റ ഗ്രൂപ്പിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ആന്തരിക പ്രശ്നങ്ങളെയും അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലത്തെയും കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. 2008-ൽ എം.ബി.എ പഠനത്തിന് ശേഷം ടാറ്റാ ഗ്രൂപ്പിന്റെ ആസ്ഥാനമായ ബോംബെ ഹൗസിൽ ജോലിക്കായി പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ തനിക്കുണ്ടായ അഭിമാനബോധവും സന്തോഷവും ഓർഡറിലൂടെ ലേഖകൻ പങ്കുവെക്കുന്നു. ജെ.ആർ.ഡി ടാറ്റയും രത്തൻ ടാറ്റയും നയിച്ച ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ കഴിഞ്ഞത് വലിയൊരു അംഗീകാരമായാണ് അദ്ദേഹം കാണുന്നത്.
നോയൽ ടാറ്റ നയിക്കുന്ന ‘ടാറ്റ ട്രസ്റ്റ്സും’ എൻ. ചന്ദ്രശേഖരൻ നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഹോൾഡിങ് കമ്പനിയായ ‘ടാറ്റ സൺസും’ തമ്മിലാണ് നിലവിൽ ശീതസമരം നടക്കുന്നത്. റിസർവ് ബാങ്ക് നിർദ്ദേശപ്രകാരം ടാറ്റ സൺസ് പബ്ലിക് ലിസ്റ്റിങ് നടത്താൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ടാറ്റ ട്രസ്റ്റ്സിന്റെ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല എന്നതാണ് പ്രധാന തർക്കവിഷയം. കൂടാതെ, ഗ്രൂപ്പിന്റെ നിയന്ത്രണം ആരുടെ കൈയിലായിരിക്കണം എന്ന ചോദ്യവും ഇതിനു പിന്നിലുണ്ട്. ടാറ്റയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അധികാരവടംവലികൾ പുതിയ കാര്യമല്ല. 1920-1930കളിലും, 1990-കളിൽ ജെ.ആർ.ഡി ടാറ്റയ്ക്ക് ശേഷം രത്തൻ ടാറ്റ അധികാരമേറ്റെടുത്തപ്പോഴും സമാനമായ ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് സൈറസ് മിസ്ട്രിയുടെ നിയമനവും തുടർന്നുണ്ടായ സംഭവങ്ങളും കോടതി നടപടികളിൽ കലാശിച്ചതും ഇതിന്റെ തുടർച്ചയാണ്.
ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ മനസ്സിൽ ടാറ്റ എന്നത് വെറുമൊരു ബിസിനസ് സ്ഥാപനമല്ല, മറിച്ച് രാജ്യപുരോഗതിയിലും ദേശനിർമ്മിതിയിലും പങ്കാളികളായ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ നിലവിലുള്ള ഈ ഉൾപ്പോരുകൾ ടാറ്റയുടെ കോർപ്പറേറ്റ് ഭരണസംവിധാനത്തിനും പൊതുവെയുള്ള വിശ്വാസ്യതയ്ക്കും കളങ്കം വരുത്തുമെന്ന് ലേഖകൻ ആശങ്കപ്പെടുന്നു. ബ്രിട്ടനിലെ ഏറ്റവും വലിയ തൊഴിൽദാതാവെന്ന നിലയിൽ ആഗോളതലത്തിലും ടാറ്റയുടെ പ്രതിസന്ധികൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. വിദേശ പഠനങ്ങൾ വലിയ കമ്പനികളുടെ ആയുസ്സ് പരിമിതമാണെന്ന് പറയുമ്പോൾ, ടാറ്റ ഇത്രയും കാലം പിടിച്ചുനിന്നത് ടാറ്റ സൺസും ട്രസ്റ്റ്സും തമ്മിലുള്ള പരസ്പര വിശ്വാസത്തിന്റെ പുറത്താണ്. ഈ വിശ്വാസം തകരാതിരിക്കാനും ഗ്രൂപ്പിന്റെ കെട്ടുറപ്പ് കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് നല്ല ബുദ്ധിയുണ്ടാകട്ടെയെന്ന് ആശംസിച്ചാണ് ലേഖനം അവസാനിക്കുന്നത്.
