കലാലോകത്തോടുള്ള അലഹന്ദ്രോ ഇനാരിറ്റുവിന്റെ ആക്ഷേപഹാസ്യ പ്രണയലേഖനമായ ‘ഡിഗർ’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ ടോം ക്രൂയിസ് നായകനാകുന്നത് തികച്ചും അനുയോജ്യമാണെന്ന് പറയുന്നതിൽ അതിശയോക്തിയില്ല; കഥയ്ക്കുവേണ്ടി സൈക്കിളുമായി മലമുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ചാടാൻപോലും തയ്യാറുള്ള ഒരു ചലച്ചിത്ര താരമാണ് അദ്ദേഹം.

തന്റെ കരിയറിലുടനീളം ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന സ്റ്റണ്ടുകളിലൂടെയാണ് ടോം ക്രൂയിസ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. എന്നാൽ ‘ഡിഗർ’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരികമാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്, എണ്ണ ഖനനം ചെയ്യുന്നതിനായി ഒരു മൺവെട്ടി പോലും കയ്യിലെടുക്കുന്നു. ‘മിഷൻ: ഇംപോസിബിൾ’ ഫ്രാഞ്ചൈസി അദ്ദേഹത്തിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ കഴിവിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ചപ്പോൾ, അലഹന്ദ്രോ ഇനാരിറ്റുവിന്റെ ഈ ആക്ഷേപഹാസ്യ ചിത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം മനുഷ്യന്റെ ദുർഗുണങ്ങളുടെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന തലങ്ങളിലേക്കാണ് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്നത്. ലിയോനാർഡോ ഡി കാപ്രിയോയ്ക്ക് ആദ്യമായി ഓസ്കർ നേടിക്കൊടുത്ത ‘ദി റവനന്റ്’ (2015) പോലുള്ള ഒരു സർവൈവൽ ത്രില്ലർ സംവിധായകന് ടോം ക്രൂയിസിനെ വെച്ച് എളുപ്പത്തിൽ ഒരുക്കാമായിരുന്നു. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ, മാർട്ടിൻ സ്കോർസെസെയുടെ ‘ദി വോൾഫ് ഓഫ് വാൾ സ്ട്രീറ്റ്’ (2013) എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ പരുക്കൻ ഭാവങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്തു കണ്ടിട്ടുള്ള ലിയോനാർഡോ ഡി കാപ്രിയോയ്ക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഒന്നായും ‘ഡിഗർ’ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ചിത്രം പൂർണ്ണമായി കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ, ഡിഗർ റോക്ക്വെൽ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന് ടോം ക്രൂയിസിനേക്കാൾ അനുയോജ്യനായ മറ്റൊരു നടനില്ലെന്ന് ഒരാൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടും.

സത്യം പുറത്തെടുക്കുന്ന ടോം ക്രൂയിസ്

മൂന്നാം തലമുറയിലെ എണ്ണ വ്യവസായിയായ റോക്ക്വെൽ, ഏറ്റവും പ്രതിസന്ധി നിറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾപോലും അന്ധമായ ആശാവാദത്തോടെയാണ് ചെലവഴിക്കുന്നത്. അലാസ്കയിലെ ഡ്രില്ലിംഗ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാരണം ഒരു ഹിമപാളി പ്രതികാരബുദ്ധിയോടെ യൂറോപ്പിന് നേരെ നീങ്ങുകയാണെന്ന് ജീവനക്കാരൻ അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കുമ്പോൾ, ലോകവും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വളർത്തുമൃഗത്തെപ്പോലെ തകർച്ചയുടെ വക്കിലാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ തയ്യാറാകാതെ അദ്ദേഹം പകുതി ചത്ത തന്റെ പൂച്ചയെ പരിചരിക്കുന്ന തിരക്കിലേക്ക് തിരികെ പോകുന്നു. മീഥെയ്ൻ വാതകം മൂലം കട്ടപിടിച്ച ഹിമത്തിന് അടിയിൽ നിന്ന് തീജ്വാലകൾ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ പോലും അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർത്തിവെക്കുന്നില്ല; കാരണം തൊഴിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയെന്ന വലിയ ലക്ഷ്യത്തോടൊപ്പം കൈകോർക്കുന്നതാണ് മുതലാളിത്തത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത. തന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ വലുതാവുകയും യു.എസ്. പ്രസിഡന്റും വൈറ്റ് ഹൗസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും സന്ദർശനത്തിനായി എത്തുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് വരാനിരിക്കുന്ന ദുരന്തത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിതനാകുന്നത്.

എന്നാൽ പ്രശ്നങ്ങളുടെ മണം പിടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ രാജ്യത്ത് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധനായ കോടീശ്വരനല്ല റോക്ക്വെൽ. താൻ കുഴിക്കുന്ന കുഴിയിൽ തലകീഴായി ഒളിച്ചിരിക്കാൻ വേണ്ടിമാത്രമല്ല അദ്ദേഹം മൺവെട്ടി ആയുധമാക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം സത്യം കുഴിച്ചെടുത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം അദ്ദേഹത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സത്യം വെറും വസ്തുതകൾ മാത്രമല്ല, അതൊരു കഥകൂടിയാണ്. സത്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, തന്നെ ചൂണ്ടി വിരൽ ചൂസ്റുന്ന ജനങ്ങൾക്ക് നേരെ കണ്ണാടി കാണിച്ച് അദ്ദേഹം തിരിച്ചടിക്കുന്നു. അവരെല്ലാം മുതലാളിത്തപരവും സൗകര്യപ്രദവുമായ ജീവിതരീതിയിൽ പങ്കാളികളാണെന്നും, താൻ അതിലേക്കുള്ള ഒരു മാർഗ്ഗം മാത്രമാണെന്നും അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. ആധുനിക കാലത്തെ ബിസിനസ്സ് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് – അതിജീവനം ഒരു ചരക്കായി മാറുമ്പോൾ, സത്യം വെറുമൊരു ഈടായി (കൊളാറ്ററൽ) മാറുന്നു.