യുഎസ് വ്യോമസേനയുടെ കരുത്തനായ ബി-52 സ്രാറ്റോഫോർട്രെസ് ബോംബർ വിമാനങ്ങൾ ലാൻഡ് ചെയ്യുന്നത് കാണാൻ തന്നെ നല്ലൊരു കാഴ്ച്ചയാണ്. എന്നാൽ ഏകദേശം 83 ടണ്ണോളം ഭാരമുള്ള ഈ കൂറ്റൻ യുദ്ധവിമാനം മണിക്കൂറിൽ 315 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിൽ റൺവേയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അതിനെ സുരക്ഷിതമായി നിർത്തിക്കുക എന്നത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയാണ്. നിശ്ചിത നീളമുള്ള ഒരു റൺവേയ്ക്കുള്ളിൽ ഇത്രയും വേഗതയും ഭാരവുമുള്ള ഒരു വിമാനത്തെ വെറും ബ്രേക്കുകൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് തളയ്ക്കുക അസാധ്യമാണ്. ഇവിടെയാണ് വിമാനത്തിന്റെ വാലറ്റത്ത് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന, 200 പൗണ്ട് (ഏകദേശം 90 കിലോഗ്രാം) ഭാരമുള്ള സവിശേഷമായ ‘ഡ്രാഗ് പാരച്യൂട്ട്’ രക്ഷയ്ക്കെത്തുന്നത്.
വിമാനത്തിന്റെ പ്രധാന ചക്രങ്ങൾ റൺവേയിൽ തൊടുന്ന ആ നിമിഷം തന്നെ പൈലറ്റുമാർ ഈ പാരച്യൂട്ട് വിന്യസിക്കാനുള്ള കമാൻഡ് നൽകും. ഇതിന്റെ ഫലമായി വിമാനത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്തെ ഒരു പ്രത്യേക അറയിൽ നിന്ന് ‘പൈലറ്റ് ഷൂട്ട്’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന ചെറിയൊരു വെള്ള പാരച്യൂട്ടാണ് ആദ്യം പുറത്തേക്ക് വരുന്നത്. അന്തരീക്ഷത്തിലെ ശക്തമായ വായുപ്രവാഹം ഈ ചെറിയ പാരച്യൂട്ടിനെ പിന്നിലേക്ക് വലിക്കുകയും, തൊട്ടുപിന്നാലെ 27 മീറ്റർ നീളവും 13 മീറ്റർ വ്യാസവുമുള്ള കൂറ്റൻ ഓറഞ്ച് പാരച്യൂട്ടിനെ പുറത്തേക്ക് എത്തിക്കുകയും ചെയ്യും. നിമിഷങ്ങൾക്കകം വായു നിറഞ്ഞ് വീർക്കുന്ന ഈ വലിയ പാരച്യൂട്ട് വിമാനത്തിന്റെ വേഗത പെട്ടെന്ന് കുറയ്ക്കുകയും, ബ്രേക്കുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ലാൻഡിങ് പകുതി സുരക്ഷിതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലാൻഡിങ്ങിന് ശേഷം വിമാനം പൂർണ്ണമായി നിർത്താൻ സാധാരണയായി 4,900 അടി ദൂരം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ഈ പാരച്യൂട്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ അത് 4,100 അടിയായി ചുരുങ്ങുന്നു. അതായത് റൺവേയിൽ ഏകദേശം 800 അടി ദൂരം (16 ശതമാനം) ലാഭിക്കാൻ ഇതിലൂടെ സാധിക്കും. നീളം കുറഞ്ഞ റൺവേകളിൽ ഇറങ്ങേണ്ടി വരുമ്പോഴും, മഴയോ മഞ്ഞോ കാരണം റൺവേയിൽ വഴുക്കലുണ്ടാകുമ്പോഴും, ശക്തമായ കാറ്റുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലും ഈ 800 അടിയുടെ വ്യത്യാസം ഒരു ജീവൻ രക്ഷോപാധിയായി മാറുന്നു. കൂടാതെ, വിമാനത്തിന്റെ ടയറുകൾക്കും ബ്രേക്കുകൾക്കും ഉണ്ടാകുന്ന കടുത്ത ചൂടും തേയ്മാനവും ഇത് ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കുന്നു. വൻ തുക വിലമതിക്കുന്ന ഇത്തരം ഭാഗങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്.
യുഎസ് എയർഫോഴ്സിന്റെ ചട്ടപ്രകാരം ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഈ പാരച്യൂട്ട് ഉപയോഗിക്കൽ നിർബന്ധമാണ്. റൺവേയിൽ വെള്ളക്കെട്ടോ മഞ്ഞോ ഉള്ളപ്പോൾ, എതിർദിശയിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റിന്റെ വേഗത 30 നോട്സ് കടക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ലഭ്യമായ റൺവേയുടെ നീളം ഒരു മൈലിൽ താഴെയായിരിക്കുമ്പോൾ ഈ സംവിധാനം ഉറപ്പായും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കണം. എന്നാൽ ഇതൊന്നുമില്ലാത്ത സാധാരണ കാലാവസ്ഥയിലും, നീളമേറിയ റൺവേകളിലും ടയറുകളുടെയും ബ്രേക്കുകളുടെയും കേടുപാടുകൾ ഒഴിവാക്കാനായി ഒട്ടുമിക്ക ബി-52 ക്രൂ അംഗങ്ങളും ഈ പാരച്യൂട്ട് സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഇതൊരു ആഡംബര സംവിധാനമല്ല, മറിച്ച് വിമാനത്തിന്റെ ഭാരവും വലുപ്പവും കണക്കിലെടുത്ത് നിർമ്മിച്ച ഒരു അനിവാര്യതയാണ്. 1950-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ബി-52 വിമാനം രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത എൻജിനീയർമാർക്ക് സാധാരണ ബ്രേക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഈ 83 ടൺ ഭാരമുള്ള വിമാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനുള്ള ശാശ്വത പരിഹാരമായാണ് വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന (Re-usable) ഈ പാരച്യൂട്ട് സംവിധാനം അവർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.
