ഇറാനുമായി ധാരണാപത്രം ഒപ്പിട്ടതിലൂടെ, അമേരിക്കൻ ജനതയ്ക്ക് താല്പര്യമില്ലാതിരുന്ന ഒരു യുദ്ധത്തിൽനിന്ന് പ്രസിഡന്റ് ഡോണൾഡ് ട്രംപ് തന്ത്രപൂർവ്വം പിൻവാങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. വരാനിരിക്കുന്ന നവംബറിലെ ഇടക്കാല തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പരാജയം ഭയന്നാണ് ട്രംപ് ഈ ഒത്തുതീർപ്പിന് തയ്യാറായതെന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇറാനിൽ ഭരണമാറ്റം വരുത്താനും അവിടുത്തെ പെട്രോളിയം, പ്രകൃതിവാതക സമ്പത്ത് കൈക്കലാക്കാനും ലക്ഷ്യമിട്ടാണ് യുഎസ് പശ്ചിമേഷ്യയിലേക്ക് സൈന്യത്തെ അയച്ചത്. എന്നാൽ ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് അടച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഇറാന്റെ തിരിച്ചടി ആഗോളതലത്തിൽ ഇന്ധനവില കുതിച്ചുയരാൻ കാരണമായി. യുഎസിലുണ്ടായ ഈ വിലക്കയറ്റം ഭരണകക്ഷിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിക്ക് തിരിച്ചടിയാകുമെന്ന് കണ്ടാണ് ട്രംപ് യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയത്. എങ്കിലും, ഇറാനോട് അനാവശ്യ ഇളവുകൾ കാണിച്ചു എന്ന രീതിയിൽ സ്വന്തം പാർട്ടിയിലെ ഇസ്രയേൽ അനുകൂലികളിൽ നിന്നും കോൺഗ്രസ് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഭയക്കുന്നവരിൽ നിന്നും ട്രംപിന് ഇപ്പോൾ കടുത്ത വിമർശനം നേരിടേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ, ദക്ഷിണ ലെബനനിൽ നിന്ന് പിന്മാറില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയ ഇസ്രയേലിനെ അനുനയിപ്പിക്കുക എന്നതും ട്രംപിന് മുന്നിലുള്ള വലിയ വെല്ലുവിളിയാണ്.

അമേരിക്ക പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യമിട്ടത് ഇറാന്റെ ആണവായുധ നിർമാണം തടയുക എന്നതായിരുന്നു (65% ഫലപ്രാപ്തി). എന്നാൽ ഇറാന്റെ കൈവശമുള്ള സമ്പുഷ്ടീകരിച്ച യുറേനിയം പിടിച്ചെടുക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചില്ല. ആണവപദ്ധതിയെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ ചർച്ചകൾ പിന്നീട് നടത്താമെന്ന വ്യവസ്ഥയിലാണ് ഒടുവിൽ കാര്യങ്ങൾ എത്തിയത്. യുറേനിയം സമ്പുഷ്ടീകരണത്തിനുള്ള ശാസ്ത്രീയ വൈദഗ്ധ്യവും തകർന്ന നിലയങ്ങൾ പുനർനിർമിക്കാനുള്ള ശേഷിയും ഇറാൻ ഇപ്പോഴും നിലനിർത്തുന്നുണ്ട്.

മറ്റൊരു പ്രധാന ലക്ഷ്യം ഇറാന്റെ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളും ഡ്രോൺ ശേഖരവും തകർക്കുക എന്നതായിരുന്നു (55% ഫലപ്രാപ്തി). ഈ യുദ്ധത്തിലൂടെ ഇറാന്റെ നാവിക, വ്യോമസേനകളുടെ കരുത്ത് കുറയ്ക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും, അവരുടെ പ്രധാന ആയുധങ്ങളായ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകൾക്കും ഡ്രോണുകൾക്കും കാര്യമായ നാശമുണ്ടാക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. ഇറാന്റെ മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങളും ഡ്രോൺ ആക്രമണങ്ങളും ഇപ്പോഴും സജീവമായിത്തന്നെ തുടരുകയാണ്.

പശ്ചിമേഷ്യയിലെ വിവിധ സായുധ വിഭാഗങ്ങൾക്കുള്ള ഇറാന്റെ പിന്തുണ തടയുക എന്നതായിരുന്നു മൂന്നാമത്തെ ലക്ഷ്യം (25% ഫലപ്രാപ്തി). എന്നാൽ ലെബനനിലെ ഹിസ്ബുള്ളയുടെയോ യമനിലെ ഹൂതികളുടെയോ പോരാട്ടവീര്യം ചോർത്താൻ അമേരിക്കൻ സഖ്യത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ മേഖലയിലെ സായുധ ശൃംഖല ഇപ്പോഴും ശക്തമാണ്. അതേസമയം, സിറിയയിൽ ഇറാൻ അനുകൂല സർക്കാരിനെ പുറത്താക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് മാത്രമാണ് ഈ രംഗത്ത് യുഎസിന് ഉണ്ടായ ഏക നേട്ടം.

യുദ്ധകാലത്ത് ഇറാൻ സമ്മർദ്ദതന്ത്രമായി അടച്ച ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് തുറക്കുക എന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ലക്ഷ്യം (60% ഫലപ്രാപ്തി). യുഎസ് സമ്മർദ്ദത്തെത്തുടർന്ന് കടലിടുക്ക് വീണ്ടും തുറന്നെങ്കിലും അവിടെ ഇറാന്റെ മേൽക്കോയ്മ പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഈ തന്ത്രപ്രധാന മേഖലയിൽ പുതിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ ഇറാന് ഇപ്പോഴും സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അവസാനമായി, തങ്ങളുടെ സഖ്യകക്ഷികളുടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുക എന്നതും അമേരിക്ക ലക്ഷ്യം വച്ചിരുന്നു (45% ഫലപ്രാപ്തി). എന്നാൽ ഇറാന്റെ ശക്തമായ ആക്രമണങ്ങൾ കാരണം ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിലെ എണ്ണക്കയറ്റുമതി തടസ്സപ്പെടുകയും വലിയ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. മേഖലയിലെ അമേരിക്കൻ സൈനിക താവളങ്ങൾക്ക് പോലും ഇറാന്റെ ആക്രമണങ്ങളിൽ വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ചു. ചുരുക്കത്തിൽ, ആഗോള ഊർജരംഗത്ത് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇറാന് ഈ യുദ്ധത്തിലൂടെ സാധിച്ചു.