വർഷങ്ങളായി, കുടിയേറ്റക്കാർക്കും വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും അഭയാർത്ഥികൾക്കും ഏറ്റവും സ്വാഗതാർഹമായ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായി നിലകൊണ്ട കാനഡയുടെ ഇമിഗ്രേഷൻ നയങ്ങൾ വലിയ മാറ്റത്തിന് വിധേയമാകുകയാണ്. വിസകൾ, അഭയ അപേക്ഷകൾ, വിദേശ പൗരന്മാരുടെ നിയമപരമായ പദവി എന്നിവയിലെ നിയമങ്ങൾ കൂടുതൽ കർശനമാക്കുന്നത് രാജ്യത്തേക്ക് ആർക്കൊക്കെ പ്രവേശിക്കാമെന്നും താമസിക്കാമെന്നും തീരുമാനിക്കുന്ന രീതിയെത്തന്നെ പുനർനിർമ്മിക്കുന്നു. 2026 ജൂൺ അവസാനത്തോടെ പുറത്താക്കൽ പ്രക്രിയ നേരിടുന്ന 40,000-ത്തിലധികം വിദേശികളിൽ 968 പേരുമായി ബംഗ്ലാദേശ് പട്ടികയിൽ പത്താം സ്ഥാനത്തുണ്ട്. ഈ മാറ്റങ്ങൾ കേവലം ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥതല നടപടിക്രമം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് കാനഡയിലും യൂറോപ്പിലുടനീളവും കുടിയേറ്റത്തിനെതിരെ കർശനമാകുന്ന രാഷ്ട്രീയ-ഭരണ നിലപാടുകളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.
പ്രധാനമായും, ബംഗ്ലാദേശികളിൽ നിന്നുള്ള അഭയാർത്ഥി അപേക്ഷകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന നിരക്കിൽ വൻ ഇടിവാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. 2024-ൽ തീരുമാനം എടുത്ത അപേക്ഷകളിൽ 81 ശതമാനത്തോളം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സ്ഥാനത്ത്, 2025-ൽ അത് 58 ശതമാനമായും 2026-ന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് മാസങ്ങളിൽ 46 ശതമാനമായും കുറഞ്ഞു. 2026 മാർച്ചിൽ നടപ്പിലാക്കിയ ‘ബിൽ സി-12’ പോലുള്ള പുതിയ നിയമങ്ങൾ വഴി, വൈകി സമർപ്പിക്കുന്ന അഭയ അപേക്ഷകൾക്കും കരമാർഗ്ഗം എത്തുന്നവർക്കും കർശന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഇമിഗ്രേഷൻ സംവിധാനത്തിലെ വിടവുകൾ അടയ്ക്കാനാണ് കാനഡ ശ്രമിക്കുന്നത്. പ്രതിവാരം ശരാശരി 400 വിദേശികളെ കാനഡ പുറത്താക്കുന്നുണ്ടെന്നും, 2026-ന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ തന്നെ 227 ബംഗ്ലാദേശികൾ പുറത്താക്കപ്പെട്ടുവെന്നും കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
മറുവശത്ത്, ദുരുപയോഗങ്ങളും വ്യാജ രേഖകളും വർദ്ധിച്ചതോടെ ബംഗ്ലാദേശ് ഒരു വിശ്വാസ്യത പ്രതിസന്ധിയെ നേരിടുകയാണ്. ഇന്ത്യ, നൈജീരിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം ബംഗ്ലാദേശിൽ നിന്നുള്ള അപേക്ഷകളും കനേഡിയൻ അധികൃതർ ഇപ്പോൾ കടുത്ത സൂക്ഷ്മ പരിശോധനയ്ക്കാണ് വിധേയമാക്കുന്നത്. അപേക്ഷകരിൽ ചിലർ നടത്തുന്ന തിരിമറികൾ കാരണം യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങളുമായി എത്തുന്ന സന്ദർശകർ, വിദ്യാർത്ഥികൾ, അഭയാർത്ഥികൾ എന്നിവർക്ക് വിസ ലഭിക്കാൻ കൂടുതൽ തടസ്സങ്ങൾ നേരിടുന്നു. ഇതേ പ്രവണത യൂറോപ്പിലും ദൃശ്യമാണ്; 2025-ൽ 36,000-ത്തിലധികം ബംഗ്ലാദേശികൾ യൂറോപ്പിൽ അഭയം തേടിയെങ്കിലും കേവലം 3 ശതമാനം അപേക്ഷകൾ മാത്രമാണ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഫുട്ബോൾ വേൾഡ് കപ്പ് സന്ദർശക വിസയിൽ എത്തിയവരിൽ ചിലർ പോലും അഭയം തേടിയത് ഇത്തരം താൽക്കാലിക യാത്രാ സംവിധാനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യതയെ സാരമായി ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ ബാഹ്യ അതിർത്തികളിലും മധ്യ മെഡിറ്ററേനിയൻ പാതയിലും നിയമവിരുദ്ധമായി അതിർത്തി കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ബംഗ്ലാദേശികളാണെന്ന് ഫ്രോണ്ടെക്സ് ഡാറ്റ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യക്കടത്തുകാർക്ക് വൻ തുക നൽകി ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തി യാത്ര ചെയ്യുന്ന പലരും ഒടുവിൽ തടവിലാക്കപ്പെടുകയോ തിരികെ അയക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു. ആളുകൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും വലിയ അപകടസാധ്യതകൾ ഏറ്റെടുത്ത് രാജ്യം വിടാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്നത് എന്ന ചോദ്യമാണ് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഉയരുന്നത്. വിദേശത്ത് പഠിക്കാനും ജോലി ചെയ്യാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ബംഗ്ലാദേശിലുണ്ടെങ്കിലും, നിയമപരമായ പാതകൾ ഒഴിവാക്കി അഭയ സംവിധാനങ്ങൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാവരുടെയും അവസരങ്ങളെയാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്.
ഉദാരമായ കുടിയേറ്റ നയങ്ങൾ പിന്തുടർന്നിരുന്ന വികസിത രാജ്യങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ പരിശോധനയും കർശന നിയമനിർമ്മാണവും നടപ്പിലാക്കുന്ന ഒരു പുതിയ യുഗത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ബംഗ്ലാദേശികൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷേധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത അവകാശവാദങ്ങളോടും വ്യാജ രേഖകളോടും ഉള്ള സഹനം കുറയുകയാണെന്നതാണ് ഇതിന്റെ സന്ദേശം. അതിനാൽ, തങ്ങളുടെ കുടിയേറ്റ സംവിധാനം ന്യായവും സുതാര്യവുമായി തുടരുന്നു എന്ന് കാനഡ ഉറപ്പാക്കുമ്പോൾ തന്നെ, വ്യാജ അപേക്ഷകളും ഇടനിലക്കാരുടെ ചൂഷണങ്ങളും തടഞ്ഞ് സ്വന്തം പൗരന്മാരുടെ വിശ്വാസ്യത പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ ബംഗ്ലാദേശും അടിയന്തരമായി ഇടപെടേണ്ടതുണ്ട്.
